İkinci Hamilelik ve Doğum Hikayesi

     

 

 

 

      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       Sabaha enerji toplamak için deliksiz uyku çeken afacanlarım en geç sabah 07:00 dedin mi uyanacaklar. Ona rağmen erken yatmayı hiç beceremedim. Sanırım uyumayı çok sevmiyorum. Bir önceki yazımda 31 ay doldurup gelecektim buraya ama öyle olmadı tabi ki Alp'inde doğum hikayesi var. Doğa 22 aylıkken ben Alp'e hamileydim evet yine heyecanlıyım ama bu sefer ilk çocuktan tecrübe edindiğim için hamilelik döneminde neler yapacağımı ve hastane işlemlerini daha iyi biliyordum. İlk doğumum da bir problem yaşamayınca, yine Çapa'nın yollarını tuttum.

 

 

 

 

 

 

Doğa ile o kadar eğleniyordum ki hamileliğimin nasıl geçtiğini hiç anlamadım. Bu arada hamileliğimin son haftalarına kadar Doğa'ya kardeş ile ilgili hiç birşey söylemedim. Küçücük çocuğumun kafasını karıştırıp bulandırmak istemedim. Bu hamileliğimde de tek problemim yine varis oldu. Bu varisler doğum yapar yapmaz geçen türden çok şükür. Hamileliğim boyunca Doğa'ya haksızlık mı yapıyorum acaba ? ikisine yetebilecek miyim ? gibi sorularla ara ara boğuştum durdum. Sanırım bu hamileliğimde duygularımı daha yoğun hissettim. Malum tek çocuktan iki çocuğa geçmek öyle kolay değil. Performans olarak yeterli olabilirim ama duygusal olarak ara ara bitik düştüğüm zamanlar da olmadı değil. Alp'i 23.08.2013 saat 14:35 zorunlu sezeryanla kucağımıza aldık. Doğa'dan ayrı olmak beni bu 3 günde perişan etti. Alp'in sevincini Doğa'sız tam anlamıyla yaşayamadım. Hastaneden evimize dönüşte kalbim yerinden çıkacak kadar heyecanlıydım. Kapıyı açıp Doğa'yı görünce göz yaşlarımı tutamadım. Bu güne kadar hiç bir göz yaşı bu kadar anlamlı değildi benim için. Doğa neden ağladığımı çok anlayamasa da bana sıkı sıkı sarıldı. Doğumdan sonra 1 aya yakın kimseyi evimize kabul etmedik.

 

 

 

 

 

 

 

Doğa'yı kardeşine eşimle ben alıştıracaktım. Daha doğrusu bu süreci eskiden nasıl üç kişi yaşıyorsak, şimdi de dört kişi olarak devam edecektik. Kimsenin Doğa'nın yanında kardeşini kıskanıyor mu ? veya buna benzer abuk sabuk sorular sorup psikolojimizi ve düzenimizi bozmasına izin vermedik. Dikişlerim olmasına rağmen tek başıma gündüzleri idare edebildim. Bu dönem bence çok önemli evet daha tecrübeliyim ama bir o kadar da tecrübesiz olduğum yeni bir konu ile baş başayım.

 

 

 

 

 

 

 

Yeni bir çocuk ve yeni bir kardeş, mesela bizim yapmadıklarımız diye sıralandırırsam; ''bak kardeşin ne kadar tatlı '' (bırak istediği zaman baksın). ''Kardeşini sevsene'' (kendi isterse sever). ''O küçük, sen abisin'' ve bunun gibi. Yani anlayacağınız herşeyi normal seyrinde yaşadık üstünde çok durmadık ve böylelikle bu dönemi problemsiz atlattık. Bir hamilelik ve doğum hikayesinin daha sonuna geldim yeni bir hamilelik ve doğum hikayesi ile en kısa zamanda burada olacağım 😀

Please reload